(voedings) weetjes

Wissel hier je ervaringen uit met anderen over alles wat met (brokken)voeding te maken heeft. Ook medische dingen kunnen hier besproken worden. Bij twijfel altijd een dierenarts inschakelen!
Forumregels
Bianca.sbt

(voedings) weetjes

Berichtdoor Bianca.sbt » 17 Aug 2005, 09:00

De suiker die wij mensen gebruiken, wordt uit suikerbieten gehaald door ze te malen en persen. Na afloop van dit proces blijft er pulp over waar nog redelijk wat suiker in zit.
Mocht bijv. je hond last hebben van overgewicht, kun je dus beter een voer zoeken waarin geen bietenpulp zit verwerkt.

---------------------
Uit Ortho nr.4-02:
Onderzoek aan de universiteit van Oslo heeft uitgewezen dat het ascorbinezuur (gewone vitC) bij honden net zo effectief werkt als het duurdere ester-C. Na toediening van het supplement trad er een snelle toename in de concentratie vitC in het bloed op. Dit duidt erop dat er bij honden een actief transportmechanisme in de ingewanden bestaat. De 2 verschillende toedingsvormen verzoorzaakten geen verschillen in het verloop van de vitC spiegel. Het veel goedkopere ascorbinezuur heeft dus dezelfde effecten als het ester-C preparaat

---------------------

zure ontlasting duidt op op gisting van koolhydraten.
ontlasting die naar rotting ruikt, duidt op een slechte eiwitvertering.
zwarte, plakkerige ontlasting duidt op problemen met de vetstofwisseling.
stopverfachtige ontlasting duidt op problemen met de galstofwisseling/pancreas.
slijm in de ontlasting duidt op een prikkeling van de darm.

--------------------

Overdaad aan omega 6 vetzuren:
artritis, kanker, hartproblemen, allergie.
Kippevet heeft een verhouding van 20:1 (om6:om3).
Dierlijk vet wordt gedehydreerd, hierdoor worden ze ranzig

----------------------

berekenen eiwit fractie:
voer A heeft 23% ruwe eiwit en levert 4000 kcal/kg
23% van 1000 = 230 gr x 4 = 920:4000 = 0,23 = 23% eiwitfractie.
voer B heeft 20% ruwe eiwit en levert 3000 kcal/kg
20% van 1000 = 200 gr x 4 = 800:3000 = 0,26 = 26% eiwitfractie.
Een voer met een lager ruw eiwit% kan dus een hogere eiwitfractie opleveren!
Voor volwassen honden is een eiwitfractie van 25% maximaal en voor pups 30%.

Teveel eiwitten is belastend: teveel ammonia, dit heeft een nadelige invloed op de lever, nieren, darmwand en hersenen. Later wordt de ammonia omgezet in ureum, een wat onschuldiger vorm die door de nieren uitgescheiden wordt. Een teveel aan eiwitten kan het immuunsysteem irriteren en overactief maken. Allergie bijv. is een overactief immuunsysteem.
Teveel vetten is idem belastend: teveel ketonen (verzuring), dit is nadelig voor de nieren.
---------------


Rauwe eieren bevatten vele goede stoffen. Het bevat echter avidine, dat de opname van biotine tegenwerkt.
Echter bij mensen speelt dit pas als er meer dan 29 rauwe eieren ineens worden gegeten.
1 a 2 rauwe eieren per week voor je hond is prima.

--------------------

IBS (irritable bowel syndroom - prikkelbare (dikke) darm) - spastisch colon) en IBD (inflammatory bowel disease):
vaak zijn bep. voedingsmiddelen een oorzaak. Een eliminatiedieet kan helpen de veroorzaker op te sporen. Een goede eiwitbron die honden zelden eten is dan bijv. cottage-cheese. Deze is tevens zeer licht verteerbaar en bevat alle ess. aminozuren.

----------------

Vlooien komen m.n. op een zoetere lichaamsgeur af. De lichaamsgeur kan zoeter gaan ruiken naarmate er (meer) mais gegeten/gevoerd wordt. Borage olie (bevat GLA) kan goed van dienst zijn bij atopie. Een gezond lichaam zet LA om in GLA, bij atopie patienten lukt dit vaak niet.

--------------------

Likken aan poten kan duiden op overbelasting van de nieren.

---------------------

Als de pH waarde van urine te hoog is (meer dan 7), dan is de urine niet zuur genoeg. pH is een maateenheid om aan te geven of iets wel/niet zuur is.
Dit gebeurt op een schaal van 0 tot 14.
0 is extreem zuur, 7 is neutraal, 14 is extreem alkalisch (base).
Als de pH bijv. 8 is, dan is de urine niet zuur genoeg, oftewel te base. Voor een hond is 6.5 een goede waarde

----------------

o.a. Solid Gold wordt genoemd als een eerlijk droogvoer van zeer goede kwaliteit in het boek The Allergy Solution for Dogs van Shawn Messionnier en Earl Mindell's boek Nutrition & Health for Dogs.

http://www.solidgoldhealth.com/
------------------


bron : http://www.welcometotools.nl/weetjes.html

***Sandra***

Berichtdoor ***Sandra*** » 09 Aug 2006, 19:00

Jeetje... wat veel info zeg

:goe super !!!

Robinr

Berichtdoor Robinr » 26 Dec 2007, 13:47

Uit Ortho nr.4-02:
Onderzoek aan de universiteit van Oslo heeft uitgewezen dat het ascorbinezuur (gewone vitC) bij honden net zo effectief werkt als het duurdere ester-C. Na toediening van het supplement trad er een snelle toename in de concentratie vitC in het bloed op. Dit duidt erop dat er bij honden een actief transportmechanisme in de ingewanden bestaat. De 2 verschillende toedingsvormen verzoorzaakten geen verschillen in het verloop van de vitC spiegel. Het veel goedkopere ascorbinezuur heeft dus dezelfde effecten als het ester-C preparaat


Verbaasd me niets. C is negatief is negatief geladen en zelfs bij gigantisch hoge doseringen blijven die negatieve ladingen in het lichaam achter om (toekomstige) positief geladen vrije radicalen te neutraliseren. Onderzoek lijkt dan wel uit te wijzen dat de 'overdosis' C uitgescheiden wordt via de urine, maar dat maakt niet uit omdat die negatieve ladingen wel achterblijven. Dat een ester niet werkt komt omdat vitamine C in het begin van het darmkanaal opgenomen dient te worden. Een geesteriseerd product komt grotendeels verderop in het darmkanaal pas vrij en dan gebeurd er dus praktisch niets meer mee (wat opname betreft).

Ester

Berichtdoor Ester » 07 Feb 2008, 14:35

Chemische Anti-Oxydanten in Hondenvoeding

Vaak vermeldt als "Met in de EU toegestane anti-oxydanten".


E 310 of Propylgallaat is niet geschikt voor zuigelingenvoeding en voor voeding voor kinderen jonger dan 1 jaar. Waarom dan wel in voeding voor honden en pups? Propylgallaat wordt in het maagdarmkanaal gesplitst in galluszuur en propanol. Propylgallaat zelf blokkeert de dehydrogenase-activiteit van het biotransformatiesysteem van de lever en kan zo schade aan de lever veroorzaken. Galluszuur kan, evenals benzoëzuurderivaten, overgevoeligheid veroorzaken. Overgevoeligheid voor propylgallaat veroorzaakt klachten als contacteczeem, maagklachten, onvruchtbaarheid en hyperactiviteit. Propylgallaat remt ook het cyclo-oxygenase-enzym dat een onderdeel vormt van de prostaglandine-aanmaak.

E 320 of BHA oftewel butylhydroxyanisol is niet toegestaan in zuigelingenvoeding en voeding voor kinderen jonger dan 1 jaar. Waarom dan wel in voeding voor honden en pups? BHA kan het lipide en het cholesterolgehalte van het bloed positief beinvloeden. BHA wordt als zodanig grotendeels onveranderd via de urine uitgescheiden. In de lever vindt geen dealkylatie of hydroxylatie plaats, maar BHA induceert de vorming van afbraakenzymen (biotransformatie) waardoor een verhoogd risico bestaat dat belangrijke voedingsbestanddelene zoals vitamine D in het lichaam worden afgebroken. Overgevoeligheid voor BHA veroorzaakt klachten als oedeemvorming, eczeem, slaapdronkenheid en hyperactiviteit. Het verlaagt het serotoninegehalte, het noradrenalinegehalte en de choline-esterase activiteit in het bloed, waardoor gedragsafwijkingen kunnen ontstan. BHA remt ook het cyclo-oxygenase enzym dat een onderdeel vormt van de prostaglandine-aanmaak.

En BHA is dan nog minder schadelijk als BHT.

E 321 of BHT oftewel butylhydroxytolueen. BHT is niet toegestaan in zuigelingenvoeding en voeding voor kinderen jonger dan 1 jaar. Waarom dan wel in voeding voor honden en pups? BHT is een antioxydant voor oliën en vetten. BHT wordt deels onveranderd uitgescheiden en deels geoxydeerd. Het heeft invloed op het vetmetabolisme van de lever; het kan leververgroting veroorzaken. BHT is meer toxisch dan BHA. Overgevoeligheid voor BHT veroorzaakt klachten als netelroos, oedeemvorming, eczeem, onvruchtbaarheid, gedragsstoornissen, hyperactiviteit en veranderingen in bepaalde bloedcellen. BHT remt ook het cyclo-oxygenase enzym dat een onderdeel vormt van de prostgladine-aanmaak.

E 324 of Ethoxyquine dit E nummer bestaat niet meer. E 324 is namelijk verboden voor menselijke consumptie. E 324 werd gebruikt als landbouwbestrijdings middel tegen onkruid en ongedierte. Het is dus een bestrijdingsmiddel en geen antioxidant. Na onderzoekingen is vastgesteld, dat Ethoxyquine giftige bijwerkingen heeft, die de lever- en nierfuncties verstoren en is als zodanig verboden in mensenvoeding. Etoxyquine is wel toegestaan in veevoeder, honden en kattenvoer.

Bron: Dr. J. Kamsteeg en Ir. M.I.A. Baas

Ester

Berichtdoor Ester » 07 Feb 2008, 14:38

Tafelrestjes gezonder dan hondenbrokken

Hondenbrokken. Ze bestaan in hoe langer hoe meer soorten en smaken,van ordinaire,droge brokken,tot smeuïge hapjes in een schaaltje. Er bestaat hondenvoer voor grote en kleine honden,voor jonge pups en voor honden op leeftijd.Toch kan al dat hondenvoer niet op tegen de goede,oude overschotjes. ' Honden die alleen etensresten van hun baasjes krijgen,leven 2 jaar langer.' zegt DA Gérard Lippert.

De Brusselse DA onderzocht de gewoonten en levensomstandigheden van 700 honden. 'Il liet fiches opstellen met een soort van overlijdensakte' legt hij uit. ' Van 700 honden heb ik alle informatie over hun leeftijd,geslacht,ras,de gezinssamenstelling van hun baasje,de woonplaats in de stad of op het platteland,de aanwezigheid van een tuin,de doodsoorzaak én de voedingsgewoonten.'

De DA wou aan de hand van de fiches onderzoeken welke omstandigheden leiden tot een langer-én gelukkiger- hondenleven.
'Ik verwachtte eigenlijk dat plattelandshonden en dieren met een tuin langer zouden leven,maar dat klopt totaal niet.' zegt dokter Lippert. ' Allicht zitten die honden evenveel binnen als stadshonden,omdat hun baasjes op het werk zijn. En dan heb je als hond er niet veel aan dat er een tuin is.'

Alleen de voeding heeft een duidelijke,rechtstreekse invloed op de levensduur van een hondeleven. 'Honden die alleen industrieel dierenvoer krijgen,worden gemiddeld 10,5 jaar oud', zegt Gérard Lippert. 'Honden met een gemengd menu,die af en toe hondenbrokken en af en toe etensresten krijgen,worden 11,5 jaar en honden die uitsluitend keukenresten krijgen,worden gemiddeld 13 jaar. Dat is toch een opmerkelijk verschil.'

Volgens G. Lippert is dierenvoeding te éénzijdig en vaak te zout. 'Als er een vertegenwoordiger aanklopt bij mijn praktijk,proef ik de brokken altijd zelf. Meestal zijn ze niet te vreten:droog en smakeloos.
Ik kan dat niet eten,zeg ik dan.

Waarom zou ik uw brokjes aanraden voor huisdieren?' Als sinds de prehistorie eten honden en katten de restjes van de maaltijden van hun baasjes. Pas de laatste 15,20 jaar,is er een heuse voedingsindustrie voor dieren onstaan. En die leggen de dieren een ander,minder gezond menu op.

Ester

Berichtdoor Ester » 07 Feb 2008, 14:39

Petfood en Chocolade

Als de kat niet van lam houdt, kan men het beestje het beste voer geven uit een blikje waarop staat dat er lam in zit: dan zit er namelijk bijna geen lamsvlees in.

De Keuringsdienst van Waarde geeft een tv-kok een bakje beestenvoer te eten, praat met een huisdiervoedsel-professor en krijgt van Masterfoods geen toestemming om de fabriek waar het huisdiervoedsel wordt gemaakt, binnen te gaan. Masterfoods? Die maakt niet alleen Whiskas, maar ook repen.


Er is iets met chocola. Wat was het ook weer? Teun van de Keuken, verslaggever van de Keuringsdienst van Waarde, geeft zichzelf aan bij justitie. Omdat hij meer weet van de chocola die hij eet. Hij zocht uit hoe het zit met de slavernij op Afrikaanse cacaoplantages.

Een woordvoerder van een chocolade-multinational gooide vorig jaar in een uitzending van de Keuringsdienst van Waarde woedend de haak er op. Maar niet nadat hij had uitgeroepen: “Goed dan, noem het slavernij, maar ze zijn daar dan ook straatarm, weet u...”

“Omdat u ze niet genoeg betaalt”, zei Van de Keuken en dat deed bij die producent de deur dicht. Zoveel weet Van de Keuken: wie chocola eet maakt zich mede-schuldig aan foute praktijken in de cacaocultuur. De verslaggever zelf ook. Hij eet chocolade. Hij geeft zich aan.

De Keuringsdienst van Waarde volgt hoe het de eigen crimineel vergaat in zijn pogingen om de bak in te draaien. Komt het tot een veroordeling dan is repen eten opeens riskant. Wie kijkt, weet wat hij eet en is medeplichtig. Kijk dus niet!

Keuringsdienst van Waarde: Petfood en Chocolade
http://cgi.omroep.nl/cgi-bin/streams?/t ... 0040518.rm

RealVideo, uitgezonden op 18 mei 2004.

Ester

Berichtdoor Ester » 07 Feb 2008, 14:41

Petfood

Over de hondenhamburger en de droge drol. Wie maakt toch die lekkere maaltijden van Sheba, Whiskas, Pedigree, Felix, Chappi en Kittekat. Wie is die knappe kok?

Een Duitse journalist onthult het fijne van de dierenvoederindustrie en een Nederlandse professor wordt gevraagd hoe de hond intelligent, glanzend en zindelijk te krijgen. Als de kat niet van vis houdt kan men hem het beste een blik voer geven met op het etiket de tekst ‘rijk aan vis.’ Daar zit bijna geen vis in maar slachtafval van varken.

Petfood heet het en huisdieren gaan er gemiddeld eerder van dood zodat ze niet nodeloos lang hoeven lijden onder hun overgewicht. Heel voorzichtigjes durft een Utrechtse professor te zeggen dat huisdiervoer-fabrikanten jokken over hun brokken.

Keuringsdienst van Waarde:
- breedband: http://cgi.omroep.nl/cgi-bin/streams?/t ... 0040525.rm
- smalband: http://cgi.omroep.nl/cgi-bin/streams?/t ... 0040525.rm

RealVideo, uitgezonden op 25 mei 2004

Ester

Berichtdoor Ester » 07 Feb 2008, 14:43

Kattenonderzoek van Pottenger

Het kattenonderzoek van Pottenger bewijst volledig en op wetenschappelijke wijze dat het eten van dood voedsel organismen laat af takelen (inclusief mensen)

Het kattenonderzoek van Pottenger werd door Dr. Francis Pottenger tussen 1932 en 1942 uitgevoerd op 900 katten. Het onderzoek zelf werd uitgevoerd samen met Dr. Alvin Foord die een pathologie professor was aan de universiteit van Zuid Californië. Het was een onderzoek dat werd uitgevoerd onder specifieke wetenschappelijke condities met een zeer nauwkeurige verslaglegging, bijhouden van tabellen, observatie en statistische analyse. Alle katten hadden een complete medische voorgeschiedenis zelfs voor het begin van het experiment.

De katten werden ingedeeld in twee groepen. Er was een controle groep die op een dieet van rauw vlees, melk en levertraan werd gezet. De andere groep kreeg een dieet van gekookt vlees en melk plus de levertraan. Het volgende gebeurde met opeenvolgende generaties van de katten:

De controle groep die een rauw dieet kreeg bleef gezond en kreeg gezonde nakomelingen in de eerste generatie. De katten die gekookt voedsel kregen hadden in de eerste generatie ook gezonde nakomelingen. In de tweede generatie begonnen er opvallende verschillende op te treden. Binnen de eerste twee generaties was de schade van het gekookte voedsel niet zichtbaar. In de vierde generatie katten kwamen echter de duidelijkste gevolgen aan het licht. De katten die rauw voedsel aten hadden nakomelingen zonder problemen, net als elke andere gezonde kat. De katten die gekookt voedsel aten konden echter geen kittens krijgen. Met andere woorden, er was geen vierde generatie katten om het onderzoek voort te zetten naar het effect van gekookt voedsel. Alle katten van de derde generatie die met gekookt voedsel waren grootgebracht, konden geen gezonde nakomelingen krijgen. Sommigen waren onvruchtbaar en de rest kreeg kittens die minder dan 6 maanden leefden. Besef wel dat in beide groepen de hoeveelheden voedsel hetzelfde waren. Het enige verschil was dat de ene groep gekookt voedsel kreeg en de andere groep niet. En de enige voedingsmiddelen die al deze katten kregen waren uitsluitend vlees, melk en levertraan. Geen enkele kat kreeg iets anders.

Nu gaan we na welke andere veranderingen ze vonden bij deze katten. De katten die rauw voedsel aten werden uiteindelijk even groot en hun vacht, weefsels en skelet waren volkomen normaal. De hoeveelheid kalk en fosfor in hun beenderen was ook goed. Hun organen groeiden normaal. Hun zenuwstelsel werkte goed en hun coördinatie was perfect. Ze waren heel goed bestand tegen infecties. Hun nakomelingen waren ook prima in orde. Hun geestestoestand was heel stabiel en vriendelijk. Je kon met ze spelen. Er waren ook geen geboortecomplicaties en het baren en voeden van de kittens verliep normaal. De katten kregen gemiddeld vijf kittens die elk ongeveer 119 gram wogen.
De katten die gekookt vlees en gekookte melk kregen, kregen in toenemende mate nakomelingen met abnormale afwijkingen in hun skelet. Hun beenderen werden zacht en breekbaar in de derde generatie. En vanaf de eerste generatie werden de volgende problemen bij alle katten die gekookt voedsel aten gevonden: niet goed kunnen zien, hartproblemen, schildklier- en blaasproblemen, problemen van het zenuwstelsel, meningitis en verlamming, infecties van diverse organen, problemen met de eierstokken en testes, leverproblemen, problemen met de beenderen, afwijkingen in het zien, ontstekingen, verstopping van de uterus, atrofiëring van diverse organen, de voortplantingsorganen lieten het afweten enzovoort.

Bij de katten die gekookt voedsel aten traden ook in de eerste generatie 25 % miskramen op, 70 % van de nakomelingen van de tweede generatie was een miskraam en in alle gevallen was het baren moeilijk en soms overleden de poezen tijdens het baren. De kittens van moeders die gekookt voedsel aten, wogen ook ongeveer 19 gram minder dan die van de katten die rauw voedsel aten. Hun huid begon ook achteruit te gaan, met parasieten, striemen en allergieën. Bij elke generatie werden deze problemen steeds erger.

In de derde generatie waren de botten van de katten uit de groep die gekookt voedsel aten rubberachtig geworden. Hun geestestoestand was ook niet meer normaal. In elke nieuwe generatie werden de katten meer onvoorspelbaar, sneller geïrriteerd, ze beten en krabten meer en waren minder speels enzovoort. De katers werden heel rustig en er trad een achteruitgang op in hun libido en sexuele interesse, terwijl de vrouwtjes zeer agressief werden. Sex met hetzelfde geslacht nam ook heel veel toe.
De katten kregen vervolgens weer rauw voedsel om te zien wat er zou gebeuren. Pas na vier generaties katten op een normaal gezond dieet werden weer volkomen normale katten geboren. Dit is dus wat we weten van dit experiment. De katten kregen drie generaties lang gekookt voedsel. De derde generatie kon geen vierde generatie produceren. Deze katten kregen toen weer hun normale rauwe voedsel om te zien wat er zou gebeuren en er waren vier generaties nodig om terug te keren tot volledig normale katten.

We zijn er niet zeker van hoeveel generaties mensen nodig zijn om de complete chaos te bereiken net als de katten, maar we kunnen de tekenen ervan al zien. Elke nieuwe generatie mensen die nu wordt geboren heeft steeds meer complicaties en gezondheidsproblemen op steeds jongere leeftijd dan de vorige. We zien nu dat kinderen ziekten krijgen die vroeger alleen bij oudere mensen voorkwamen.
Maar laten we weer naar de katten kijken. Wat de wetenschappers merkten was dat verschillende lichaamsdelen van de katten verschillende tijdsperioden nodig hadden om weer normaal te worden. Sommige systemen hadden een generatie nodig: sommige hadden twee generaties nodig enzovoort. Maar over het algemeen duurde het voor deze groep katten vier generaties voordat alles helemaal normaal was geworden.
Hier zijn wat meer resultaten van dit experiment. Het experiment werd herhaald, maar in plaats van gekookt vlees kregen de katten een derde van het dieet in rauw vlees plus tweederde van hun dieet in gekookte, gezoete melk. De enige verandering was hier dus dat de katten melk kregen waar iets mee was gedaan. Opnieuw waren de resultaten hetzelfde. Ook al was het vlees nu rauw, de aanwezigheid van de bewerkte melk leidde tot problemen. Een andere opmerkelijke waarneming was dat de poezen na een dieet van gekookt voedsel gedurende 12 tot 18 maanden, nooit meer normale kittens konden krijgen en dat alle kittens één of andere afwijking hadden.

Een soortgelijk experiment werd uitgevoerd met ratten. De ratten werden door een heel andere groep wetenschappers bestudeerd. Er waren twee groepen ratten. Eén groep kreeg volkoren tarwe die gezond was, en een andere groep kreeg het witte meel na bewerking, die je in de supermarkt vindt. De ratten die opgroeiden met wit meel, waren kleiner dan gemiddeld, agressief en vijandig, en hadden heel veel gebitsproblemen. De ratten die volkoren tarwe kregen hadden geen problemen.

Nog een soortgelijk onderzoek werd gedaan met varkens. Een groep varkens kreeg een dieet van bewerkt voedsel. En opnieuw had deze groep gezondheidsproblemen en nakomelingen met afwijkingen. Met varkens hoefde slechts één generatie gezond te eten en de nakomelingen waren weer normaal. Zoals je kunt zien lijkt het erop dat verschillende dieren die verschillend voedsel eten, in verschillend tempo ziek worden en weer beter worden na het eten van bewerkt voedsel, maar ze takelden allemaal af door gekookt voedsel. Dat is de ene constante factor, de degeneratie van het lichaam, de geest en de emoties na het voeren van bewerkt voedsel.

Bron: voernatuurlijk.nl

Ester

Berichtdoor Ester » 07 Feb 2008, 14:43

Commerciële brokken

Honden die alleen een commercieel hondenvoer krijgen kun verwachten dat zij soms wel 5 jaar vroeger dood gaan als honden die gewoon voedsel krijgen volgens een nieuw onderzoek.
Ian Billinghurst, een veterinair chirurg gedurende 20 jaar heeft 10 jaar gestudeerd op de link tussen voedsel en ziektes.

Zijn nieuwe boek “Geef de hond een bot” beweert dat geprepareerd hondenvoer het immuunsysteem verlaagt en de hond vatbaarder maakt voor ziektes en condities creëren die klachten veroorzaken zoals tandvleesproblemen, slechte adem, huidproblemen, fokproblemen en gedragproblemen.

Er is waarschijnlijk een link tussen het voedsel en de levensduur van een hond zo beredeneert de dierenarts uit New South Wales.
Hij somt het groeiend aantal problemen op zoals reuma, kan.ker, bot- en leverafwijkingen bij relatief jonge dieren.

Het boek heeft veel ophef veroorzaakt in Australië en nu is het een hot item in Engeland, waar het gepromoot wordt door de Canine Health Census, een dieren gezondheidsinstituut met een eigen onderzoek naar de link tussen voedsel en ziektes.

Mr. Billinghurst denkt dat het Britse onderzoek met gelijkwaardige resultaten zal komen. Veel problemen die ik zie escaleren bij jonge honden in de westerse wereld waren nog zeldzaam in de tijd dat ik een dierenarts was zegt hij. Voordat het commerciële voer zijn intrede deed in Australië omstreeks de zestiger jaren waren de honden haast niet vatbaar voor diverse ziektes. In sommige gebieden is nu bijna sprake van problemen in epidemische vormen. Ik wil zelfs zo ver gaan dat honden die alleen met commercieel voer gevoed worden hun leven bekorten met soms wel 30%. Een jaar of 10 geleden viel het hem al op dat er een groeiend aantal problemen begonnen te ontstaan bij jonge honden. Indien hij de eigenaar het advies gaf om geen brokken meer te voeren maar een dieet van botten, tafelresten, vers vlees en groenten de problemen soms al in een week of 2 dramatisch begon af te nemen.

Zijn onderzoek was in Amerika niet erg populair aangezien er miljarden omging in deze branche en de fabrikanten veel onderzoek en opleidingen sponsoren.

Dierenartsen in Engeland waren meer bereid om zijn bevindingen te accepteren. Chris Day, secretaris van een vereniging voor homeopathische artsen zei, eigenlijk is het heel logisch, voedsel is een essentieel deel om te genezen en voor een goede gezondheid. Een kind dat alleen maar kant-en-klare maaltijden en eten uit blik krijgt zal ook niet zo gezond zijn als een kind wat verse warme maaltijden krijgt die thuis worden bereid.

Meneer Day zegt dat de wetgeving in Engeland voor het hondenvoer strak in elkaar zit en dat de standaard van de toonaangevende fabrikanten hoog is, maar de mening in de voedselindustrie is aan het veranderen. Steeds meer mensen geloven dat het geven van een brok geen uitgebalanceerd voedsel is. Al is de brok maar een heel klein beetje uit balans en je blijft het dag in dag uit geven vergroot je het probleem steeds meer en wat de reden dan ook is, het is waar dat een groeiend aantal honden steeds minder weerstand krijgen tegen ziekten.

Tevens is er ook een aanwas in psychologische problemen.
Evelyn Brown, uit West Bromwich in West-Midlands is er zeker van dat vers voedsel het beste is. Haar Border Collie “Taffy” was 27 jaar toen hij dood ging en staat in het Guiness Book of Records als de langst levende hond in Engeland. Taffy is 7 jaar geleden overleden maar Mevrouw Brown voert haar honden Sam (5) en Rosie (2) niets anders dan botten, vers vlees en tafelresten. In Engeland alleen al hebben de hondenvoerfabrikanten een omzet van miljarden guldens en statistieken geven aan dat 90% van de hondeneigenaren minsten 1x per week brokken voeren.

Slechts 30% van de hondeneigenaren geven hun beesten allerlei soorten zelf samengesteld voedsel volgens een onderzoek van Spillers (welk 23% van de hondenvoer markt in bezit heeft).

Een insider van Pedigree, Michael Jenkens beweert “ik denk niet dat onze samenstellers willen accepteren dat er ook maar iets mis is met onze producten. Zij maken tenslotte een uitgebalanceerd voer. Maar Catherine O’Driscoll, van de Dieren Gezondheidscentrum zegt dat eigenaren zich zorgen moeten maken. De dingen hier zijn beter dan b.v. in Canada of Amerika waar heel veel mag en zelfs geeuthaniseerde beesten wel in een of ander hondenvoer terechtkomen, maar de dierenartsen zeggen dat er ook er steeds meer jonge honden allerlei ziektes krijgen, we hopen dat we d.m.v. ons onderzoek uit kunnen vinden waarom.

Overgenomen uit de The London Sunday Telegraph van 1 oktober 1995. Dit verhaal kwam daar in de krant n.a.v. het boek “Give Your Dog A Bone” door Ian Billinghurst.

Ester

Berichtdoor Ester » 07 Feb 2008, 14:45

Met dank aan Ieperse Hondenschool Cyper:

Voedingsproblemen

Toen ettelijke jaren geleden op de cursus Hondenpsychologie onze aandacht werd gevestigd op het feit dat commerciële hondenvoeders bij heel wat honden ernstige gedrags- en gezondheidsproblemen konden veroorzaken had ik de indruk dat het met de kwaliteit van hondenvoer - zeker met die van de gekende merken - onmogelijk zo erg gesteld kon zijn.

Mogelijk bent u straks ook geneigd te geloven dat het allemaal sterk overdreven is, maar denk u er toch eens goed over na… tenslotte hangt de gezondheid en mogelijk het leven van uw hond(en) ervan af!
In de afgelopen jaren ben ik me in voedingsproblemen gaan verdiepen, bezocht ik een paar hondenvoederfabrieken... met het gevolg dat we in onze hondenvereniging gestopt zijn met het verkopen van hondenvoer -, niettegenstaande daarmee een groot deel van de werkingskosten kon worden betaald - en geven we sedertdien aan alle geïnteresseerde leden een lijst met ingrediënten en tips voor het zélf bereiden van verse hondenvoeding mee, aangepast aan ras, leeftijd én eventuele problemen waar de hond mee te kampen heeft!

Vanuit het bestuur hoeven we niemand meer te overtuigen; dat doen de leden die ooit zélf allerhande voedings - gerelateerde problemen hadden ondertussen in onze plaats…
Dat de meeste andere hondenscholen wel hondenvoeders blijven verkopen is hun keuze; waarschijnlijk zijn ze ervan overtuigd dat het hondenvoer dat zij hun leden aanbevelen de beste prijs -kwaliteitsverhouding heeft. Misschien beseffen ze na wat volgt dat het wat die kwaliteit betreft erg tegenvalt.

"Dank zij" de diverse voedingsschandalen die ons land en onze buurlanden teisterden zijn mensen gelukkig gevoeliger geworden voor de voedingsproblematiek, en beseffen ze ook wel dat als met het menselijk voedsel door producenten en fabrikanten al zo ondoordacht én schandalig wordt omgesprongen, het met de diervoeders voor dieren die niet in de menselijke voedingsketen terechtkomen, zeker nog héél wat slechter gesteld zal zijn!

Medio 2003 heeft een Britse school bij wijze van test de schoolkinderen 2 weken voedsel gegeven zonder additieven (kleur -, geur -, smaak- en bewaarmiddelen), die nog geeneens biologisch waren geteeld / gekweekt. Noch de leerkrachten, noch de ouders, noch de leerlingen waren van de proef op de hoogte; wél kregen leerkrachten en ouders na twee weken het verzoek een vragenlijst betreffende het gedrag van de kinderen in te vullen. Klaarblijkelijk was het de leerkrachten opgevallen dat de meeste leerlingen de afgelopen dagen veel rustiger waren geweest en aandachtiger de lessen volgden dan voorheen, terwijl het merendeel van de ouders behalve het rustiger gedrag ook vermeldden dat de kinderen 's nachts beter sliepen / 's morgens beter uitgerust leken!

Nu vormen dergelijke proeven geen wetenschappelijk bewijs, en kan de formulering van de vragen de antwoorden best hebben beïnvloedt maar toch…
Trouwens… de beweringen, informatie, "wetenschappelijke" onderzoeken en besluiten van hondenvoederfabrikanten zijn ook niet persé wetenschappelijk bewezen!

De wetenschappers die zich met de bereiding, fabricatie of onderzoek van hondenvoeders bezighouden - al dan niet in opdracht van de fabrikant - hoeven niet wetenschappelijk onéérlijk te zijn, maar het is mogelijk dat hun verklaringen, informatie of wetenschappelijke bewijzen door de fabrikanten worden geselecteerd of gemanipuleerd! Zeker is dat wat hun producten in een kwaad daglicht zou kunnen stellen, niet door de commerciële dienst in de reclamefolders of advertenties zal worden vermeld!

Of ze echt met het welzijn en de gezondheid van onze honden begaan zijn lijkt echter twijfelachtig!
Zo werden we niet al te lang geleden - op 13/02/04 - tijdens het VRT nieuws geconfronteerd met videobeelden die dierenactivisten van Peta in maart 2003 hadden opgenomen in één van de laboratoria van Iams / Eukanuba die het tegendeel bleken te bewijzen: om de "kwaliteit" van hun hondenvoeders te testen blijken die het nodig te vinden honden maanden, soms jarenlang in véél te kleine kooien op te sluiten waarvan de vloer bestaat uit stalen roosters met daaronder een "opvangbak" - kwestie van niet teveel manuren te "verspillen" met het reinigen van de kooien - en waar de honden slechts met veel moeite en pijn kunnen staan, zitten of liggen. Het zou me niets verbazen dat de ontlasting en urine die in die opvangbakken terechtkomen … vervolgens als "dierlijke bijproducten " in de voeding worden verwerkt. Dat de meeste honden na verloop van tijd doldraaien of overlijden is… voor de goede zaak!!

Dat geregeld proefoperaties en lijkschouwingen worden verricht in erg slechte hygiënische omstandigheden? Het doel - puur winstbejag - heiligt de middelen!

De woordvoerder van Procter&Gamble - waarvan Eukanuba een dochteronderneming is - bleek zelf ook niet echt overtuigd van zijn uitleg: "die beelden waren ook voor ons schokkend" leek hij wel te menen… "tegen de eigen bedrijfsethiek" "het gaat om oude problemen die al lang zijn aangepast" "nu loopt er niets meer verkeerd" "de samenwerking met dat laboratorium werd beëindigt" en "Procter&Gamble laat nu al hun labo's door onafhankelijke experts controleren" … daar bleek hij duidelijk veel minder van overtuigd!!

Of Eukanuba de enige hondenvoederfabrikant is waar honden en hondenvoer in de eerste plaats als "commercieel interessant" worden beschouwd? Het is best aannemelijk dat Eukanuba op de hoogste is van het feit dat het er in andere hondenvoerfabrieken nog schandaliger aan toe gaat… en zichzelf bijgevolg als toonbeeld beschouwt. Bij andere hondenvoerfabrieken is de situatie naar verluidt nog schrijnender, maar daar wordt zelfs aan buitenstaanders nooit toelating verleend om de labo's te bezichtigen, laat staan video opnames te maken. De klokkenluiders blijken dan wel meestal anonieme ex-werknemers te zijn, maar of dat een reden is om hun verklaringen in twijfel te trekken? Mij lijkt het héél aannemelijk dat ook wel eens hondenliefhebbers in hondenvoerfabrieken gaan werken, en na verloop van tijd zo gedegouteerd raken van wat ze er zien… dat ze hun ontslag indienen.

Maar weinig hondenliefhebbers zijn bvb op de hoogte van het feit dat commerciële hondenvoeders eind jaren 1940 werden uitgevonden door heel grote multinationals - zeer vaak voedingsconcerns- om de enorme financiële lasten die het "storten" van afval met zich meebracht te doen dalen of nog liever, zoveel mogelijk van hun afval met enorme winsten te kunnen verkopen!

Zo blijkt Hill's, wereldwijd beschouwd als de fabrikant van kwaliteitshonden - en kattenvoer, een dochteronderneming van Colgate-Palmolive te zijn die na elk productieproces bergen afval (notenschalen en dgl.) moest zien kwijt te raken. Iams of Eukanuba, ook niet de minste, is dan weer een dochteronderneming van Procter & Gamble, bekend van huishoud - en voedingsproducten.

Pedigree? Waltham? Allebei dochterondernemingen van Masterfoods - bekend van oa. Mars en M&M's.
Wie een beetje met het internet bekend is, kan tal van gelijkaardige voorbeelden vinden!
Dat voederfabrikanten zich eerst verplicht zagen nogal wat investeringen te doen om studerende en afstuderende dierenartsen, hondenscholen en hondenbaasjes te overtuigen van de kwaliteit en het gebruiksgemak van hun hondenvoer vonden ze niet erg… om anders hun afval kwijt te raken moesten ze immers ook betalen!

Dat ze vervolgens, toen hen eenmaal duidelijk werd hoeveel kosten voor afvalverwerking ze bespaarden en welke gigantische winsten konden worden gemaakt met de verkoop er van, kosten nog moeite spaarden om dierenartsen, hondenkwekers, dierenspeciaalzaken, hondenscholen en -baasjes te overtuigen dat het zelf bereiden van een "perfect uitgebalanceerd" vers hondenvoer zoveel deskundigheid vereist en bovendien zo ontzettend duur is dat niet -voedingsdeskundige hondenbaasjes het onmogelijk kunnen bleek voor hen financieel hoogst interessant; zo interessant zelfs, dat ze begonnen met het opzetten van campagnes om de echte hondenliefhebbers ervan te overtuigen dat het geven van tafelafval aan honden en katten hun gezondheid schaadt en op termijn zelfs dodelijk kan zijn!

Het zou ons te ver leiden om over de vele hondenvoederschandalen tekst en uitleg te geven, maar in het belang van onze honden willen we u enkele wetenswaardigheden niet onthouden!
Dat de meeste aangehaalde voorbeelden uit de VS komen, is gewoon omdat Amerikaanse hondenliefhebbers reeds veel langer commerciële hondenvoeders gebruiken, en dus reeds veel langer op zoek waren naar mogelijke verbanden tussen het hondenvoer en allerhande "welvaartsziekten" waar honden hoe langer hoe meer aan leden.

Als u hoopt dat met uw hondenvoer niets aan de hand is toch dit: u verwacht toch niet dat hondenvoerfabrikanten speciaal voor Belgische honden super-de-luxe ingrediënten gebruiken?
*Op de video "Holistic Pet Care" getuigt een dierenarts hoe ze in een vleesverwerkend bedrijf merkte hoe tumoren, etterbuilen en dergelijke uit karkassen werden gesneden en samen met zieke organen, ontstoken ingewanden en andere stukken - totaal ongeschikt voor menselijke consumptie - in aparte containers werden gegooid! Op haar vraag wat daarmee gebeurde was het laconieke antwoord: "maak u maar geen zorgen… dat gaat allemaal naar hondenvoederfabrieken!"

*Eind jaren 1970 bracht onderzoek van vervoersdocumenten van ophaaldiensten voor geëuthanaseerde honden en katten aan het licht dat die ook naar fabrieken voor honden -en kattenvoer werden gebracht! Toen één van de grote hondenvoederfabrikanten erop werd gewezen dat ook in hun voer geëuthanaseerde huisdieren werden verwerkt was het officiële antwoord: "Daar zijn we niet van op de hoogte!" Het toppunt is dat dit niet persé gelogen is… daarover straks meer.

*Omstreeks die zelfde tijd verscheen in de "Los Angeles Times" een artikel over 2 olifanten uit Circus Vargas die waren overleden aan TBC … en in huisdiervoeding werden verwerkt! De kans dat u op de ingrediëntenlijst van uw hondenvoer - droogvoer of blik - "olifantenvlees" vermeld ziet staan is héél erg klein; of alles vermeld wordt dat in het voer te vinden is, is héél erg twijfelachtig!

Eind zeventiger, begin tachtiger jaren, leidde het uitlekken van deze en andere schandalen tot een storm van verontwaardiging bij dierenartsen, huisdieren -en hondenliefhebbers in de VS.
Dat de invloed en macht van dgl. multinationals niet te onderschatten is blijkt uit het volgende:
Hondenvoederfabrikanten slaagden erin door intens lobbywerk de wetgeving op de etikettering van diervoeders die door het F.D.A (Food and Drugs Administration) waren opgelegd te doen "aanpassen"!

Door de nieuwe wetgeving waren de dierenvoedselfabrikanten nog uitsluitend verplicht de ingrediënten en toevoegingen op de etikettering te vermelden die in de fabriek zelf werden toegevoegd aan de basisdeeg.
Ze hoefden dus enkel de fabricage van de "basisgrondstoffenverwerking in basisdeeg " door hun leveranciers te laten gebeuren en hun leveranciers te vragen - hen desnoods contractueel te verplichten - alle "gewenste" ingrediënten en additieven (geur - kleur - bewaarstoffen…) te laten toevoegen om het niet te moeten vermelden!

Wie dacht of hoopte dat sedert de jaren tachtig de kwaliteit van de gebruikte ingrediënten is verbeterd, houd dus best rekening met de "vernieuwde" meldingsplicht op de verpakking!
In de VS zijn ondertussen een groot aantal dierenartsen gestopt met de verkoop van commerciële hondenvoeders, vermits nog steeds dergelijke wantoestanden aan het licht komen!

Nog maar enkele jaren geleden maakte een veterinair keurder in een artikel bekend dat nog steeds een groot deel van de noodslachtingen en andere kadavers en krengen die zouden moeten worden vernietigd (overleden dieren waarvan de doodsoorzaak onbekend is, doodgereden dieren, kreupele dieren, geëuthanaseerde honden en katten met huid en haar en body-bags, vlooienhalsbanden en dergelijke) in de basisdeeg of zelfs door de hondenvoederfabrikanten zelf worden gebruikt!
In de VS is de CVM (Centre for Veterinary Medicine), een onderafdeling van het FDA op de hoogte van die praktijken, maar gezien de wetgeving ter zake werd aangepast… moeten ze het wel gedogen!

De hondenfabrikanten van hun kant blijven - met succes - verwoede pogingen ondernemen om het vertrouwen van de hondenbezitters te herwinnen of te behouden!
Er was en is in de VS een gouvernementele organisatie - de NRC - die aanbevelingen doet betreffende de minimale voedingsstoffen die noodzakelijk zijn om een voeding volwaardig (compleet) te maken!
Daarvoor testen ze telkens weer jaren na een 500-600 diersoorten…

De hondenvoederfabrikanten van hun kant hebben zélf ook een zeer officieel klinkende dienst opgericht - aan geld is, gezien de enorme winstmarges, niet direct een gebrek - de AAFCO (Association of American Food Control Officials), waar zogezegd "uitsluitend die voederfabrikanten die de door de AAFCO opgestelde richtlijnen volgen met de voeders die slaagden in de door de AAFCO opgelegde uiterst strenge tests deel van uitmaken"!

Nu zijn die testen voor de door het AAFCO uitgereikt label / certificaat voor bvb -Adult Maintenance voeding" (onderhoudsvoer voor volwassen honden) niet zo moeilijk of indrukwekkend…

- 8 honden, ouder dan 1 jaar, met een "normaal" lichaamsgewicht en in goede gezondheid moeten aan de test deelnemen.

- Voor en na de test wordt een bloedonderzoek verricht op 4 waarden, o.a. de rode bloedcellen, hemoglobine, albumine…

- Gedurende 6 maand mogen de honden uitsluitend het te testen voer eten.

- Na 6 maand mogen de honden niet meer dan 15% van hun oorspronkelijk lichaamsgewicht hebben verloren.

- 6 van de 8 honden moeten de test beëindigen; er mag géén enkele hond sterven tijdens de test of uit de test worden verwijderd als gevolg van voedingsproblemen.

Vraagt u uw dierenarts eens op hoeveel waarden hij gemiddeld bloed laat testen… het zal wel iets méér zijn dan 4!
Gezien de AAFCO - testen duidelijk veel minder veeleisend zijn dan de hondenvoerfabrikanten ons - willen doen geloven, én gezien de door de AAFCO - fabrikanten gebruikte slogans als "perfect uitgebalanceerd, van onberispelijke kwaliteit, bevat alle noodzakelijke voedingsstoffen - bestanddelen een optimaal complete maintenance voeding / géén kunstmatige smaak-, geur-, kleur-, bewaarstoffen bevat / géén (residu's) van pesticiden / uitsluitend ingrediënten geschikt voor menselijke consumptie / " misschien heel wat publicitaire waarde hebben, maar (wettelijk) niets garanderen…
is het voor ons, échte hondenliefhebbers - die door het "adopteren" van onze hond ook de verantwoordelijkheid op ons namen al het nodige te doen om te zorgen dat ze lang én gezond kunnen blijven leven - verstandig om de moeite te doen zoveel mogelijk te weten te komen over het commerciële hondenvoer dat wij onze hond dagelijks voorzetten!!

Niettegenstaande het feit dat de grote multinationale concerns (van wie de hondenfabrieken dochterondernemingen zijn) er door intens lobbywerk in slaagden de wetgeving op de etiketteringplicht zo te doen wijzigen dat de meldingsplicht beperkt blijft tot wat in de hondenfabriek zélf wordt gebruikt en / of toegevoegd, dan nog kunnen we een en ander afleiden uit de etikettering; de wetgevende macht heeft ons - hondenliefhebbers of "consumenten"- gelukkig nog die mogelijkheid gelaten, al had ze het ons héél wat makkelijker hebben kunnen gemaakt!

Er is - maar dat hebben de fabrikanten zichzelf aangedaan - het probleem dat we nooit met zekerheid kunnen uitmaken of een hondenvoer tot de "betere", of tot de allerslechtste behoort!
Indien een hond bij het eten van één portie commercieel hondenvoer - droogvoer, halfdroogvoer of blikvoer - direct dood zou vallen zou geen enkele twijfel bestaan… gezondheidsproblemen beginnen echter pas jaren later, en blijken dan uiteindelijk niet zelden de dood van de hond te hebben veroorzaakt en versneld!!!

Zoals altijd schuilt het probleem in het feit dat een aantal van de volgende wetenswaardigheden wél, andere niet wetenschappelijk bewezen (of te bewijzen) zijn.
Aan u om uit te maken / uit te zoeken / uit te vinden of het hondenvoer dat u aan uw hond geeft zijn geld waard is en of het al dan niet erg ongezond is, uw hondenvoederfabrikant zijn hondenvoer maakt omdat honden of zijn aandeelhouders er beter zouden van worden enz…
Of u erin slaagt één hondenvoer te vinden waarvan de gebruikte ingrediënten door echte deskundige diëtisten als acceptabel - niets meer - zou worden beschouwd, durf ik te betwijfelen!

Na al die jaren heb ik de hoop opgegeven… Michelin -sterretjes zullen fabrikanten van commercieel hondenvoer wel nooit verdienen!

Vooraf nog dit: deze website is opgesteld van uit onze ervaring met de eventuele oorzaken van allerhande hondengedragsproblemen die - we hebben het geregeld vermeld- vaak ook door diergeneeskundige problemen kunnen worden veroorzaakt!

Heel wat van die problemen worden door de (commerciële) voeding veroorzaakt, en dus zal uw dierenarts u bij een aantal aandoeningen een dieetvoer voor uw hond voorschrijven, die ongetwijfeld ook één of meer van volgende ingrediënten of toevoegingen bevat! Bij diergeneeskundige problemen volgt u ook dan ook de raad van uw dierenarts op: hij weet welke dieetvoeding best geschikt is om eventuele voedingstekorten bij uw hond aan te vullen of allergenen te vermijden.

-Tarwe, maïs en sojabonen? : veroorzaken héél wat honden voedingsallergieën; als één van die ingrediënten op de ingrediëntenlijst voorkomt, is de kans héél groot dat ze met een schimmelwerend product werden behandeld en / of (zowat 80% van de productie van soja en voedermaïs in de VS) genetisch gemanipuleerde producten zijn!

-Dierlijk vet? Moet gedehydrateerd worden voor gebruik in hondenvoer; hoogstwaarschijnlijk is het vet reeds ranzig wanneer het in de fabriek wordt afgeleverd (de vrachtwagens die dierlijk vet vervoeren verspreiden zelden een aangenaam geurtje) of ze worden ranzig door het dehydrateren of in het spijsverteringsstelsel van de hond… kankers, tumoren, hartproblemen, dichtgeslipte aderen, u ként het dierlijk vet - probleem.

-Plantaardige oliën? Frituurolie? Dioxineschandaal door vervuilde motorolie? Er wordt gelukkig nu op toegezien dat het niet langer in de menselijke voedingsketen terechtkomt (veevoeders, varkensvoer, kippenvoer…) maar wij eten geen honden hé!

-Zonnebloemolie? In labos waar dierproeven plaatsvinden voert men dit aan ratten… tumoren worden er versneld door ontwikkeld! Toch maken sommige hondenfabrikanten publiciteit met de bewering dat zij zonnebloemolie in hondenvoer stoppen! Sarcasme? Cynisme?

-Gluten (maïs-, rijst-, tarwegluten), (suiker)bietenpulp of andere "bindmiddelen" worden aan de ingrediënten toegevoegd om (ranzige)dierlijke vetten en oliën in(te)grote hoeveelheden aan het hondenvoer te kunnen toevoegen…De K.cal van het voer worden op een héél goedkope manier erg hoog; en toch slagen de fabrikanten erin dank zij gluten, bindmiddelen of pulp te vermijden dat de hond diarree krijgt!

Diarree is nl. dé manier waarop het lichaam probeert ongezonde of toxische stoffen zo snel mogelijk te verwijderen!
Dat de fabrikanten dat onmogelijk maken heeft tot gevolg dat die giftstoffen gedeeltelijk door het organisme worden opgenomen nadat ze de darmflora beschadigden en doorbraken!

De mogelijk schadelijke (dodelijke) gevolgen zijn bekend… ook door de hondenvoederfabrikanten, maar dat zal hén worst wezen! Hondenvoer maken met afval is zéér winstgevend, maar om het te kunnen verkopen mag de hond geen diarree krijgen!
Dat we hoe langer hoe meer geconfronteerd worden met honden die aan overgewicht leiden is niet zelden daaraan te wijten.
Anderzijds doen we er goed aan ook rekening te houden met het feit dat omdat té veel vetten te lang in het lichaam worden vastgehouden én in het bloed en alle organen terechtkomen.

-Vleesmeel? Is het niet gespecificeerd (rund-, kip-, of andere diersoort) dan kan het tumoren, kankergezwellen, door ziekte(TBC?) aangetaste ingewanden of andere voor menselijke consumptie afgekeurde stukken bevatten!

-Witte rijst, breukrijst, rijstmeel? Witte rijst is géén volwaardige of bruine rijst… het mist 75% van de voedingsstoffen ervan… breuk-? Of het nu rijst of een andere graansoort betreft, het kan eigenlijk minderwaardig afval zijn dat na het maalproces in de machine of op de grond achterbleef…-meel? Idem dito!

-Dierlijke bijproducten? Sorry, misschien wil u het niet weten, maar "bijproducten" (u kunt het woordenboek raadplegen) zijn dus "overblijfselen" van de productie of slachtingen van dieren… Overblijfselen van de productie? Wél, bijvoorbeeld mest-, voeder-, of hooiresten uit de stallen van veebedrijven, kippenstront en - voer, het afval uit legbatterijen…
zolang er géén ménselijke fecaliën worden verwerkt is het OK! Alhoewel… controle gebeurt wat dat betreft waarschijnlijk eerder sporadisch… na het voedselschandaal van diervoeders die in de ménselijke voedingsketen terechtkomen!

-Wat nog? Overblijfselen van het slachten? Bloed, huid, haar, pluimen, bekken, hoeven, afval…
Misschien denkt u… de wilde hondachtigen en wolven zullen ook wel een prooidier met haar en huid hebben verorberd!
U hebt daar een punt(alhoewel het meestal aasdieren zijn die hoeven, pluimen, bekken, geraamtes doen verdwijnen) maar dan in héél kleine hoeveelheden, als het niet anders kan.
Misschien vraagt u zich af waarom bvb. pluimen in hondenvoer worden verwerkt? Gezien hun geringe gewicht zou het "stockeren" ervan - tot de ophaaldienst ze komt afhalen - heel wat ruimte vergen en geld kosten… en gezien pluimen enorme hoeveelheden proteïnen bevatten is het voor de fabrikanten commercieel gezien veel interessanter om ze te gebruiken en aldus eiwitpercentages van 28, 30, 36% te verkrijgen; vlees bevat immers - ngl. de soort - slechts 18 tot maximaal 24% eiwitten… en is veel duurder.

-Voor menselijke consumptie geschikt? "Gewéést" zullen ze bedoelen… overblijfselen van grootkeukens, slagerijen, warenhuizen, vervallen, waarvan de versheiddatum verstreken is; ..of dacht u dat dit allemaal door de vuilnisdienst wordt opgehaald? Als er enkele eurocenten per kg mee kunnen worden verdient??

-Plantaardige bijproducten? Colgate? Palmolive? Masterfoods? Procter and Gamble? Notenschalen… en voor de rest, zie "dierlijke" en denk aan de productieprocessen van plantaardige producten en voedingsmiddelen enz…

-Suiker? Wordt dééls gebruikt als zoetstof, om de voeders een béétje smaak te geven, deels om bacteriële infecties tegen te gaan… het zit o.a. in de suikerbietenpulp, allerhande siropen én kunstmatige zoetstoffen… Het kan echter ook maag en ingewanden irriteren, maakt de honden enorm dorstig waardoor ze vaak zo veel drinken dat ze zelfs speciaal gechelateerde mineralen uit het lichaam laten verdwijnen (urineren, zélfs braken…)
Sommige half - droge voeders bevatten tot 25%(!!!) suikers! Dan is droogvoer én blikvoer (UITSLUITEND wat suikergehaltes betreft) nog iets beter.

-Zout? In sommige zit tot 1000 MAAL méér zout dan in natuurlijk voedsel… omdat koud voedsel zonder extra zout niet écht lekker smaakt! Wanneer men zoveel meer zout toevoegt, zullen de ingrediënten waarschijnlijk evenmin lekker zijn! Behalve het probleem van té veel drinken en maag -en darmirritaties van suiker, geeft extra zout nog extra - problemen!
Hoe méér zout in het voedsel… hoe méér de organen én het bloed vocht gaan vasthouden; het gevolg: het bloed verdunt; het gevolg daarvan? Vermits alle weefsels, organen, cellen in het lichaam zuurstof nodig hebben (zuurstof dat door het bloed wordt geleverd) én het bloed sterk verdund raakt door het vocht moet het hart véél harder pompen omdat het bloed méér zou circuleren, méér zuurstof naar weefsels, organen, cellen… zou kunnen vervoeren!
Het gevolg daarvan is bijvoorbeeld dat 2 problemen die tot een paar decennia geleden zelden of nooit bij honden werden opgemerkt - hartproblemen én verhoogde bloeddruk - ondertussen bij (zelfs jonge) honden regelmatig worden vastgesteld; zo vaak dat ze ondertussen als normale doodsoorzaak worden beschouwd!!

-Eiwitgehaltes? Dé oorzaak van tal van hondengedragsproblemen; Van apathie over extréém agressief / angstig tot hypernerveus - zelfs hyperactief gedrag!!!
De mééste hondenvoeders - praktisch allemaal - hebben een véél te hoog eiwitgehalte…
Je zou bijna zeggen: "Nog een geluk dat een héél groot deel van de eiwitten niet al te veel biologische waarde hebben - onvolwaardig of weinig voedzaam zijn…" Helaas…

Kijk… dat bij wolven én honden de tevenmelk - de méést voedzame voeding - slechts 27,14% eiwitten bevat en sommigen Adult - Maintenance voedingen 28, 30, 36% zou toch bij hondenbaasjes, zéker bij dierenvoedingsdeskundigen van hondenvoerfabrikanten een "alarm" belletje moeten doen rinkelen!!

Een prooidier bevat - mét haar en huid én hoeven én pluimen en beenderen… dus de onvolwaardige eiwitten inbegrepen - 20,69% eiwitten die ruimschoots volstaan voor wolven om én het energieverbruik dat het jagen hen kostte weer op peil te brengen én om een energiereserve aan te leggen om het desnoods enkele dagen uit te zingen! In normale omstandigheden (daar waar géén langdurige jachtpartijen of vastenperiodes gebruikelijk zijn omdat er voldoende prooidieren te vinden zijn) volstaat een eiwitgehalte van 14,9% voor een in het wild levende wolf!

De zéér geringe biologische waarde van de eiwitten mag dan - mathematisch gezien - een reden lijken om als fabrikant méér en hoger eiwitgehaltes noodzakelijk te vinden… maar in dàt geval hebben blijkbaar de bij hen in dienst zijnde diervoedingsdeskundige diëtisten héél wat lessen "gebrost", en zéker die lessen waarin het belang van een correct serotineniveau werd behandeld!

Serotine - een neurotransmitterstof - moet in de juiste hoeveelheid worden aangemaakt, omdat het voor een evenwichtige gemoedsgesteldheid zorgt. Een (abnormaal) laag serotineniveau veroorzaakt bij honden (dieren, ménsen) o.a. angst, apathie, rusteloosheid, slaaptekort, diverse - vaak héél extreme - vormen van agressiviteit - (seksuele-, territorium-, voedsel-, frustratie-, dus zowel overlevings - als sociale agressie) … abnormaal of gestoord gedrag zeg maar!

Om serotine aan te maken is tryptophaan (een aminozuur uit voedsel) noodzakelijk… doch tryptophaan moet met de overige aminozuren uit eiwitten "concurreren" om via het bloed de hersenen -het zenuwcentrum - te bereiken!
Als er te véél eiwitten (aminozuren) in het voedsel zitten bereikt te weinig tryptophaan de hersenen…ontstaat er dus een serotinetekort…en een tevéél aan "onevenwichtige" gedragingen (gemoedsgesteldheid)…!

- Toevoegingen of additieven?

Dat in de ingrediënten van commercieel hondenvoer allerhande residu's / overblijfselen van antibiotica, groeihormonen, pesticiden, insecticiden…voorkomen is stilaan onvermijdelijk geworden!
U kunt uiteraard proberen biologisch hondenvoer te vinden, maar tot op heden is slechts één Amerikaans fabrikant van hondenvoer erin geslaagd de erkenning van de OTA (Organic Trade Association = Amerikaanse vereniging die ijvert voor een strengere wetgeving én controle van alle biologische producten voor mens en dier) te verkrijgen! Zelfs die fabrikant raadt zijn klanten op de verpakking van zijn hondenvoeders aan geregeld (?) verse voeding bij zijn voer te geven omdat geen énkel commercieel voer de nodige voedingsstoffen kan bevatten!

Zo blijkt één van de allergrootste nadelen van commercieel bereide voeders te zijn dat spijsverteringsenzymen (amylose, lactose, cellulose, lipose) bij 48 ° C waardeloos / inactief te worden!
De mééste voederfabrikanten maken daar géén punt van, wél voegen ze mineralen, vitamines en aminozuren toe, die echter ook zeer hittegevoelig zijn, en die tijdens het productieproces aan temperaturen van 150 ° C (!!!) worden blootgesteld!
Nog een nadeel van droogvoer is dat honden er voortdurend water bij (moeten!) drinken, waardoor een groot deel van de vitamines en alle niet gechelateerde mineralen (= behandeld om te kunnen worden opgenomen) worden uitgeürineerd .
In bepaalde gevallen, waarin té veel zout en / of suiker werd toegevoegd, drinken honden soms zo veel, dat ze zelfs gechelateerde mineralen onverteerd uitbraken!

Er zijn in hondenvoeders behalve vitamines, mineralen en aminozuren nog een aantal andere toevoegingen of additieven te vinden - kunstmatige kleur-, geur-, smaak - en bewaarmiddelen - die niet worden toegevoegd om de kwaliteit van het voer te verhogen, maar om ingrediënten van mindere, zelfs "de minste" kwaliteit te kunnen gebruiken!

Dat dit - hoe men het ook draait of keert - een nefaste invloed én op de gezondheid én op het gedrag van de hond moet hebben, zal élk weldenkend mens beamen!
De éne hondenvoederfabrikanten doen hun uiterste best om de hondenbaasjes ervan te overtuigen dat zij bijvoorbeeld géén BHA, BHT, Ethoxiquine of andere "hulpstoffen" gebruiken omdat ze schadelijk zijn (hoewel ze toch aan hun voeders, in de basisdeeg of door leveranciers worden toegevoegd) , terwijl de andere fabrikanten - vaak de bétere, zéker de meest betrouwbare - toegeven dat ze die moeten gebruiken!

Al deze additieven hebben een E-nummer, hetgeen niet betekent dat ze onschadelijk zijn, wél dat ze, mits de ADI (Aanvaardbare Dagelijkse Inname) niet wordt overschreden, worden toegestaan!
Hoe lager de ADI waarde, hoe (potentieel) schadelijker / hoe méér of gevaarlijker de bijwerkingen!

Fabrikanten die beweren dat ze " als conserveringsmiddel" "anti-oxidant", "Tocoferolen", vitaminen E of C toevoegen zullen hoe dan ook nog andere E-nummers als bewaarmiddelen gebruiken…die ze vaak niet vermelden!

"Dog World Magazine" liet de bewaringscapaciteiten van de vitaminen E en C bij hondenvoeders testen en wat bleek: respectievelijk 1 MAAND én 12 UUR (!!!) later begonnen de vetten in de voeders ranziger te worden! Nu, niet moeilijk te begrijpen, het zijn vitaminen en dus niet hittebestendig!
Als hondenbezitter hou je er dus best rekening mee dat fabrikanten een héle serie E-nummers met (schadelijke) bijwerkingen - vaak elk met hun ADI- in het voer verwerkt.

-Van BHA én BHT wordt door de hondenvoerfabrikanten de schadelijke of kankerverwekkende eigenschappen met klem ontkend: "Het is niet wetenschappelijk bewezen!"
Deze chemicaliën worden echter wel door de wetenschappers gebruikt bij dierproeven om hersenbeschadiging te veroorzaken en bij andere dierproeven werden wijzigingen in het immuunsysteem / van de leverwerking / van de schildklierwerking /vastgesteld, ontwikkelden de dieren tumoren en kankers en bleken de chemicaliën zowel in het vetweefsel als in de foetussen van zwangere dieren terecht te komen!
Dat BHA iets minder schadelijk is dan BHT is natuurlijk goed om weten…Duurt het iets langer voor de bijwerkingen zich manifesteren? Misschien mag er méér worden toegevoegd vooraleer BHA even schadelijk is als BHT?

-Ethoxiquine? Oorspronkelijk een insecticide van Monsanto de fabrikant van o.a. het beter gekende Round Up- waarvan bij toeval werd ontdekt dat het een "uitstekend" (??) bewaarmiddel was omdat het ook schimmels (op graansoorten, notenschalen!!) vernietigde!
Toxicologen klasseren giftige producten volgens een schaal van 1 tot 6.
Zés betekend dat inname door een volwassen mens van 7 druppels de onmiddellijke dood tot gevolg heeft!
Drie, de giftigheidgraad die Monsanto zélf aan zijn "product" toekende (én die 35 jaar geleden - waarschijnlijk ook d.m.v. heel wat lobby -werk - klakkeloos door de FDA werd overgenomen) geeft als "bijwerkingen" o.a. huidirritatie, leverproblemen, stuipen, coma en -zeer uitzonderlijk- de dood!!

Volgens de resultaten van hun eigen studie zijn 32 van de 67 puppies bij wie Etoxiquine werd gebruikt overleden!!!

Het FDA liet op basis van die studies het gebruik van Etoxiquine in babyvoeding verbieden - babyvoeding waarin ook maar een spoortje van Etoxiquine werd gevonden diende ONMIDDELIJK uit de handel te worden verwijderd - én verbood waarden hoger dan 5 PPM (5 deeltjes op 1 000 000) in alle andere menselijke voedingsproducten!
In hondenvoer - ook in puppyvoer - mocht de 150 PPM -grens niet worden overschreden!
Die 30 x hogere grenswaarde zou aanvaardbaar kunnen zijn indien een hondenpup of een volwassen hond een 30 x hoger lichaamsgewicht dan een volwassenen zou hebben, maar bij mijn weten zijn honden(pups) van 30 x 60 kg = 1800 kg eerder zeldzaam!!
Toch gebruiken nog héél véél hondenvoerfabrikanten Etoxiquine zonder het te vermelden…een héél bekende hondenvoerfabrikant, sorry, weer Eukanuba geeft het zelfs toe - wat mijns inziens t.o.v. behandelende dierenartsen noodzakelijk is - maar beweerd dat het volstrekt onschadelijk is!

Een aantal dierenartsen én wetenschappers hebben Etoxiquine geanalyseerd én de effecten ervan op honden onderzocht!
Vacht - en huidproblemen, gewichtsverlies, obesitas, misselijkheid, allergieën, schildklierproblemen, versnelde verouderingsverschijnselen van inwendige organen, tumoren, leverkanker, pancreas- en miltproblemen, allerhande gedragsproblemen t.g.v. stressreacties (plotse aanvallen van uiterst agressief gedrag, dwangmatig gedrag…)…zijn slechts een beperkte lijst van aandoeningen die werden vastgesteld!

Dat heel vaak totaal tégengestelde "bijwerkingen" worden vastgesteld is omdat honden vaak totaal anders op stress reageren!
Voor het lichaam/ de hersenen van honden is er waarschijnlijk niet veel dat méér stresserend werkt dan het gevoel langzaam maar zeker te worden vergiftigd.

Voor wat betreft de kwaliteit van de door diervoedingsdeskundige specialisten perfect uitgebalanceerde commerciële voeders met hoogwaardige, voor menselijke consumptie geschikte ingrediënten lijkt verder uitleg overbodig! We kunnen nog héél wat vertellen, maar dit zou het nodeloos ingewikkeld maken!

Als de wetenswaardigheden die we uitlegden nu nog niet volstaan, is het trouwens toch verloren moeite!
Het is een onbetwistbaar medisch feit dat de voeding(sstoffen) alle biochemische processen in het lichaam (het onze én dat van honden) stuurt!
Goede voeding zorgt voor een optimale (lichamelijke én geestelijke) gezondheid, slechte voeding voor…
Aan u de keuze!

Als wij aan onze leden én baasjes van honden met (mogelijk) door commerciële voeders een optimaal dieet - aangepast aan hun honden(problemen) - voorschrijven, is dit niet met de bedoeling eventuele allergieën of gezondheidsproblemen te behandelen; in zowat alle gevallen verbeteren of verdwijnen de allergieën en vaak verbeterd de gezondheid van de honden enorm ; of dat een van de redenen is waarom ook de gedragsproblemen verminderen of verdwijnen?

Vermoedelijk wél…een aantal baasjes van (ex-) probleemhonden die na een tijd weer op hun commerciële voer overschakelden en opnieuw gedragsproblemen bij de hond zagen ontstaan, zagen ze, na het opnieuw zélf bereiden van de hondenvoeding wéér verdwijnen!
Het kan toeval zijn als het één keer gebeurt, maar telkens opnieuw???

Bron: Ieperse Hondenschool Cyper


Terug naar “Medisch en voeding”

Wie is er online

Gebruikers op dit forum: Geen geregistreerde gebruikers en 3 gasten